Ik ben Ans

Op negentien jarige leeftijd ging ik op kamers en kreeg ik mijn eerste baan als verpleegkundige in een observatiekliniek binnen de kinder- en jeugdpsychiatrie.
Na verdere scholing* kreeg deze periode een vervolg binnen ook andere velden van de geestelijke gezondheidszorg. Binnen zowel de vrouwen-hulpverlening, de verslavingszorg als het basisonderwijs richtte ik me met innovatieve projecten op het bevorderen van het welzijn van vrouwen en kinderen, die te maken hadden met huiselijk- en of seksueel geweld of voor wie het door economische beperkende omstandigheden of ‘anders-zijn’ moeilijk was om mee te doen.
Het waren de jaren waarin ik zelf tot bloei kwam, belangrijke vriendschappen sloot, regelmatig mijn verhuisdozen in- en uitpakte, de liefde leerde kennen en ontdekte dat de liefde ook kan vragen om je geliefde ln alle vrijheid weer te laten gaan.
Al met al een dynamische tijd waarin ik ook graag nog een beetje moederde over een meisje dat in de weekenden en vakanties bij me kwam logeren.

Geïnspireerd door het herwaardering cocounselen, de boeddhistische retraites en sjamanistisch trainingen besloot ik, -inmiddels een veertiger met een eigen praktijk voor psychotherapie- in de leer te gaan bij oer-en natuurvolken.
Ik wilde een natuurlijker antwoord vinden op de vele vragen van mijn cliënten. En dat gold ook voor veel kwesties waar ik binnen mijn persoonlijk leven, de jeugdhulpverlening en de geestelijke gezondheidszorg op was gestuit.
Ik ging op reis. En was gedurende tien jaar vele maanden te gast bij verschillende families die me inwijdden in hun spirituele traditie, matriarchale erfgoed en volop betrokken bij hun alledaagse leven dat, hoewel volop bedreigt door het modernisme, was afgestemd op de hartslag van de aarde en de cyclus van leven en dood.
Als gast in o.a. de Sahara, Groenland, Ladakh, Guatemala en West Papua, raakte ik na iedere reis meer onder de indruk van de wijsheid waarmee elk volk juist die vaardigheden heeft ontwikkeld welke nodig zijn om met de vele facetten en mystieke krachten van de hen omringende natuur, samen te kunnen zijn.
Leven op de poolcirkel vraagt immers om andere vaardigheden en kwaliteiten dan het leven in de woestijn, het hooggebergte van de Andes of een door bergen omsloten vallei in het hart van West Papua.